Archive - November 2019

Aan Tinder verslaafde oma (83) stopt met seksdates: ‘Toe aan stabiele relatie met één jongere man’

AD en Krant.nl maken onderdeel uit van DPG Media. Onze sites gebruiken cookies en vergelijkbare technologieën (‘cookies’) onder andere om je een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en deze informatie toevoegen aan bezoekersprofielen.

Cookies kunnen worden gebruikt om advertenties te tonen en artikelen aan te bevelen op de websites en apps van DPG Media die aansluiten op jouw interesses. Ook derden kunnen jouw internetgedrag volgen. Cookies kunnen gebruikt worden om op sites van derden relevante advertenties te tonen. Cookies van derde partijen maken daarnaast mogelijk dat je informatie kunt delen via social media zoals Twitter en Facebook.

AD deelt de informatie die zij verkrijgt middels het gebruik van cookies en vergelijkbare technieken, waaronder ook persoonsgegevens, in een samenwerkingsverband genaamd NLProfiel met Sanoma, DPG Media, Telegraaf Media Groep en RTL Nederland, om gezamenlijke groepsprofielen op te stellen. Door op ‘Ja, ik accepteer cookies’ te klikken, ga je akkoord met de verstrekking van jouw (persoons)gegevens aan deze Nederlandse uitgevers voor de totstandkoming van gezamenlijke groepsprofielen, welke dit zijn kan je lezen op www.nlprofiel.nl.

Meer informatie hierover vind je in ons cookie-statement.

Om artikelen op AD te kunnen lezen, dien je de cookies te accepteren door op ‘Ja, ik accepteer cookies’ te klikken.

De serviceafdeling is te bereiken op telefoonnummer 088 – 0505 050. De servicepagina kun je hier vinden. Klik hier om direct de Krant.ad.nl te lezen.

 

Read More

Ella (84) tinderde erop los en is nu verloofd!

„Er is zoveel eenzaamheid onder ouderen”, begint de jeugdig ogende Ella. „Veel ouderen zijn bang voor datingsites als E-matching of voor Tinder. Ze vragen: ’Hoe durfde je dat?’. Ik wil daarin een voorbeeld zijn. Je hoeft niet alleen en ongelukkig thuis te zitten als je – zelfs op hoge leeftijd – nog heel goed iemand kunt ontmoeten! Verliefd worden op mijn 80ste voelt hetzelfde als op mijn 18de. We zijn zo ontzettend blij met elkaar. Als we langs elkaar lopen, moeten we elkaar gewoon even aanraken of een kus geven.”

Geraniums

„Zeven jaar geleden overleed mijn tweede echtgenoot, na een huwelijk van dertig jaar. Ongeveer drie jaar geleden maakte ik een account aan op Tinder. Het is niet zo dat ik treurig achter de geraniums zat en ik was evenmin echt op zoek, maar ik zou het wel leuk vinden om iemand te ontmoeten. Ik heb daaraan wel een paar leuke relaties overgehouden, maar de ware zat er niet tussen.”

„Twee jaar geleden zette mijn kleindochter (22) mij er weer op onder een andere leeftijd, omdat ik een beetje sceptisch was. Ik was immers al 83! Ze heeft me toen 73 ’gemaakt’, omdat ze vond dat ik nog prima kon doorgaan voor iemand van die leeftijd.”

Verdriet door scheiding

„Op een gegeven moment kreeg ik een reactie van mijn huidige verloofde. Hij had veel verdriet van zijn scheiding en ook hij was door zijn kleindochter op Tinder gezet. Ik was één van de eersten met wie hij een match had. Hij riep direct: ’Dat is ze’ toen hij mijn foto’s zag. Hij hoefde de rest van de matches al niet meer te zien. Het was gelijk goed.”

Minnaar

„We spraken af bij de piano op Amsterdam CS. Ik herkende hem direct en riep zijn naam. Hij was zo’n leuke verschijning! Ik was niet meteen verliefd, maar hield wel gelijk van hem. Het was meteen goed. Zo’n fijne man is het, met zo’n leuke kop. Langzaam werden we zeer verliefd en dat zijn we nog steeds.”

„Hij is lief, heeft humor, ziet er goed uit en is een goede minnaar. We hebben veel interesses gemeen, bijvoorbeeld onze liefde voor muziek. Laatst zijn we samen naar het Concertgebouw geweest en dan vind ik het heerlijk om hem zo te zien genieten. Hij is echt een boeiende man. Ik vind het een groot cadeau dat ik hem heb mogen ontmoeten en dat mijn kleindochter mij op Tinder heeft gezet.”

Verloofd

Het was nog wel ’een dingetje’ dat ze aan haar huidige verloofde – die zes jaar jonger is – haar echte leeftijd moest verklappen. „Ik zei: ’Er wordt nergens zo veel gelogen als op Tinder, en ook ik moet iets opbiechten’. Maar hij maakte er een grapje over: ’Ik dacht dat je ging zeggen dat je niet 73 maar 63 was!’.”

„We hebben ons afgelopen april in Parijs verloofd op de Pont Neuf bij de Notre-Dame. Compleet met ringen. Dat was zeer romantisch, ook al brandde de kerk vijf dagen later, op 15 april, af. Alleen… we hoeven niet te trouwen; we zijn ’engaged not to be married’. We vinden het gewoon fijn om ons op die manier met elkaar verbonden te voelen. Ook onze kinderen en kleinkinderen zijn heel blij voor ons.”

Kus

Ella en haar verloofde wonen (nog) niet samen, maar tijdens ons gesprek is haar geliefde wel bij haar. Hij drentelt wat door het huis, drukt een kus op haar hoofd voor hij boodschappen gaat doen… „Hij woont in een andere stad. Ik heb hier mijn huis. Het is goed zo. We zien elkaar ongeveer de helft van de week en genieten dan ontzettend van elkaar.”

„Mijn belangrijkste boodschap is voor andere ouderen. Ik ben het levende bewijs dat online daten goed kan gaan. Je hoeft niet bang te zijn dat iemand er met je bankgegevens of informatie vandoorgaat. Als iemand met enge verhalen komt, kun je die persoon gelijk blokkeren. Geen probleem. Je hebt het helemaal zelf in de hand.”

100

„Het enge moet eraf. Want: het is niet eng! Je blijft anoniem als je dat wil. Tenzij je een afspraak maakt. Ik hoop dat er nog eens een aparte Tinder of datingsite komt voor 70-plussers. Dat zou wat meer vertrouwen wekken voor mensen. En geloof me, je telefoon wordt er een stuk spannender van met Tinder erop. Dan heb je weer een match: ting-ting’.”

Ella hoopt nog lang te mogen genieten van haar verloofde: „Mijn moeder is 100 geworden en ze zag er nog prachtig uit op die leeftijd. Maar ik ben niet bezig met de dag van morgen. Ik leef in het nu, geniet van vandaag. Ik ben een blij en vrolijk mens en zal nooit zeuren. Ik heb veel interesses en ben nog volop actief. Zo fijn dat ik dit alles nu kan delen met mijn heerlijke geliefde!”

Mis niet langer de mooiste VROUW verhalen in je mailbox!

Ongeldig e-mailadres. Vul nogmaals in aub.

Uitschrijven kan met 1 klik

 

Read More

Zeven jaar cel voor Limburgse serieverkrachter op Tinder

Zeven jaar cel voor Limburgse serieverkrachter op Tinder

Minstens 15 slachtoffers heeft Fouad K. gemaakt, via datingapps als Tinder en Twoo. Hij krijgt zeven jaar cel.

De bal ging aan het rollen in september 2016, toen een slachtoffer van Fouad K. naar de politie stapte. De man had haar op de carpoolparking in Halen bestolen en aangerand. Drie weken na haar klacht, konden de speurders de man inrekenen. Ze bleek verre van het enige slachtoffer.

Telkens gebruikte hij dezelfde strategie: hij verleidde zijn slachtoffers op datingsites en bij het eerste afspraakje gaf hij hen een cocktail van limoncello, xtc en slaappillen, waarna hij hun geld, gsm en bankkaarten stal, en hen aanrandde of verkrachtte. Fouad K. maakte zo minstens vijftien slachtoffers.

Even leek het zelfs alsof Fouad K. 230 slachtoffers gemaakt zou hebben. Zo’n vaart liep het niet, maar in zijn gsm stonden wel de gsm-nummers van 230 vrouwen. Toch valt niet uit te sluiten dat hij meer slachtoffers maakte dan tot nu toe bekend. Vermoedelijk deden heel wat vrouwen (nog) geen aangifte.

De correctionele rechtbank van Hasselt heeft de serieverkrachter een celstraf gegeven. Daarnaast moet hij zich nog tien jaar ter beschikking houden van de strafuitvoeringsrechtbank en is hij tien jaar zijn rechten kwijt. Aan zijn slachtoffers moet hij een schadevergoeding betalen van in totaal 27.084 euro, vermeerderd met intresten en gerechtskosten.

 

Read More

’Verdachte moord Grace Millane probeerde eerder vrouw te wurgen’

Ⓒ Hollandse Hoogte / PA Images

De vrouw had hem, net als Grace, leren kennen via datingapp Tinder. In november vorig jaar spraken de twee af in het appartement waar de miljardairsdochter een maand later de dood zou vinden.

De vrouw vertelde dat ze seks hadden, totdat hij opeens haar probeerde te verstikken door met zijn lichaamsgewicht op haar te gaan liggen. „Ik kon niet ademen. Hij ging zo zitten dat hij zijn lichaam niet ondersteunde.”

De studente was doodsbang en vocht terug. „Ik begon te schoppen om hem te laten weten dat ik geen adem meer kreeg. Hij zat daar mee, hij deed helemaal niets. Toen besloot ik om compleet stil te gaan liggen. (…) Ik deed alsof ik bewusteloos was en nog steeds ging hij niet van me af. Er gingen zoveel gedachtes door m’n hoofd heen. Ik dacht: dit kan niet de manier zijn waarop ik doodga.”

Eerder verscheen er al een vrouw voor de rechtbank in Nieuw-Zeeland met wie de verdachte ook seks had gehad. Ook deze vrouw verklaarde over zijn voorkeur voor ruige seks, maar aangezien zij zijn voorkeuren deelde, had hun samenzijn een andere afloop. „Hij verstikte me een beetje, maar dat heeft mijn voorkeur, één hand om mijn hals heen. Het was fijn, het was met wederzijdse instemming.”

Grace Millane werd eind vorig jaar dood gevonden in de buurt van Auckland.

Dagelijks tijdens de lunch het laatste nieuws in je inbox?

Ongeldig e-mailadres. Vul nogmaals in aub.

Uitschrijven kan met 1 klik

 

Read More

Anya (47): Op Tinder kreeg ik alleen aandacht van héél jonge mannen

André Hazes gaf vrijdag in een interview ruiterlijk toe dat hij op rijpere vrouwen valt. Bij meisjes van zijn eigen leeftijd ’voelt hij het niet, ook al zien ze er goed uit’. Dat dat bij meer jonge mannen zo is, is ook de ervaring van Anya* (47) die ons deze Opgebiecht schreef: „Ik zat op Tinder en had alleen aandacht van jonge mannen.”

 

Read More

Hierom is de McDonald’s bijzonder voor Froukje de Both

Hierom is de McDonald’s bijzonder voor Froukje de Both

„Misschien vergis ik me, maar ik denk dat negen van de tien mensen op Tinder alleen maar seks of een korte date willen. Maar een date-app waarop het er iets serieuzer aan toe gaat, vind ik een fantastische uitvinding. Ik ken veel mensen die daar iemand leuks aan hebben overgehouden”, vertelt Froukje in Beau Monde.

Zelf besloot ze dus toch ook maar online op zoek te gaan. „Ik zat nog maar twee dagen op die app toen ik een bericht van Jordy kreeg. Hij had me iets heel grappigs gestuurd waardoor ik meteen hardop moest lachen. Zó leuk. Hij heeft best botte humor en daar hou ik van. Ook was hij totaal niet onder de indruk van wie ik was.”

Toch was de presentatrice behoorlijk nerveus tijdens hun eerste date. „Ik durfde hem zelfs niet aan te kijken!”, reageert ze. „Hij nam me mee uit eten op het strand en het was ontzettend leuk. Ik wist me alleen geen houding te geven en gedroeg me heel awkward. Bewoog veel met mijn handen en bleef aan een stuk door praten. Achteraf schaamde ik me kapot. Gelukkig vond hij het wel schattig, want hij is blijven hangen.”

Na een paar dates moest Jordy voor zijn werk als piloot voor twee maanden naar Los Angeles, een paar weken later besloot Froukje hem daar op te zoeken. Een goede keuze, zo bleek, want al snel groeiden de twee meer en meer naar elkaar toe. Eenmaal terug in Nederland wilde Jordy dan ook niets liever dan hun relatie officieel maken. Tijdens een bezoekje aan de McDonald’s vroeg hij Froukjes dochter om toestemming haar moeder verkering te vragen, waarna ze samen een kaart schreven en deze in een Happy Meal verstopten. „Sindsdien hebben we een relatie. Dat is eigenlijk wel heel bijzonder hè?”

Dagelijks alles over de sterren en royals in je inbox?

Ongeldig e-mailadres. Vul nogmaals in aub.

Uitschrijven kan met 1 klik

 

Read More

’Miljonairsdochter stierf tijdens wilde Tinder-date’

PremiumHet beste van De Telegraaf

Grace Millane

Grace Millane

Ⓒ FACEBOOK / GRACE EMMIE ROSE MILLANE

AUCKLAND – De Britse backpacker Grace Millane is eind 2018 gewurgd tijdens een Tinderdate in Nieuw-Zeeland. Dat heeft de aanklager gezegd tijdens het moordproces dat woensdag begonnen is.

Grace Millane

Grace Millane

Ⓒ FACEBOOK / GRACE EMMIE ROSE MILLANE

Bekijk meer van

HET BESTE VAN DE TELEGRAAF

 

Read More

Vergeet Tinder, ga gewoon weer eens lekker ouderwets op date

AD en Krant.nl maken onderdeel uit van DPG Media. Onze sites gebruiken cookies en vergelijkbare technologieën (‘cookies’) onder andere om je een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en deze informatie toevoegen aan bezoekersprofielen.

Cookies kunnen worden gebruikt om advertenties te tonen en artikelen aan te bevelen op de websites en apps van DPG Media die aansluiten op jouw interesses. Ook derden kunnen jouw internetgedrag volgen. Cookies kunnen gebruikt worden om op sites van derden relevante advertenties te tonen. Cookies van derde partijen maken daarnaast mogelijk dat je informatie kunt delen via social media zoals Twitter en Facebook.

AD deelt de informatie die zij verkrijgt middels het gebruik van cookies en vergelijkbare technieken, waaronder ook persoonsgegevens, in een samenwerkingsverband genaamd NLProfiel met Sanoma, DPG Media, Telegraaf Media Groep en RTL Nederland, om gezamenlijke groepsprofielen op te stellen. Door op ‘Ja, ik accepteer cookies’ te klikken, ga je akkoord met de verstrekking van jouw (persoons)gegevens aan deze Nederlandse uitgevers voor de totstandkoming van gezamenlijke groepsprofielen, welke dit zijn kan je lezen op www.nlprofiel.nl.

Meer informatie hierover vind je in ons cookie-statement.

Om artikelen op AD te kunnen lezen, dien je de cookies te accepteren door op ‘Ja, ik accepteer cookies’ te klikken.

De serviceafdeling is te bereiken op telefoonnummer 088 – 0505 050. De servicepagina kun je hier vinden. Klik hier om direct de Krant.ad.nl te lezen.

 

Read More

Bedrijfsfraude: ‘Vandaag pak je een pen, morgen sluis je geld naar je rekening’

Bedrijfsfraude: ‘Vandaag pak je een pen, morgen sluis je geld naar je rekening’

Een stapeltje post-its in je zak laten glijden, een niet-bestaand treinkaartje declareren, met je Tinder-date lunchen en dat opgeven als zakenlunch: het mag niet, maar heel raar is het niet. Daarom is er de bedrijfsrecherche. “In de bosjes liggen, daar ontkom je soms niet aan”, vertelt bedrijfsrechercheur Richard Rademaker de Ridder van het bedrijf Ethicly.

Bedrijfsfraude plegen? Een beetje moet kunnen, vindt directieassistent Regina (haar achternaam is bekend bij de redactie).

“Mijn baas had een prachtige auto met chauffeur. Ik had in die periode geen cent op m’n rekening, mijn band was lek en mijn auto stuk. Dus toen de chauffeur weer voor de post kwam, vroeg ik hem om me te helpen met de boodschappen die ik moest halen voor mijn dochters verjaardag. Hij vond het prima.”

“De bedrijfschauffeur reed me naar de Lidl en hielp me met boodschappen inladen.”

Directieassistent Regina

“We reden naar de Lidl, hij liep om om de deur voor me open te doen en ik liep als een koningin naar binnen met mijn karretje. Ik werd door iedereen aangestaard. Toen ik klaar was, belde ik hem. Hij laadde alles in en we reden naar mijn huis. Het was hilarisch, gewoon grappig. Maar directeuren, dat zijn pas echt boeven.”


‘Doe het niet’

Al is het een stapeltje enveloppen: doe het niet. Dat is de boodschap van bedrijfsrechercheur Rademaker de Ridder. “Vandaag is het een pen, maar morgen heb je gokschulden en schrijf je gauw een factuurtje van 1.500 euro naar jezelf”, zegt hij. En als dat ontdekt wordt, staat de rechter hoogstwaarschijnlijk niet aan je zijde.

Onethisch gedrag binnen organisaties komt voor, maar op welke schaal valt lastig te meten. Eén keer wat rommel uit het magazijn meenemen, dat wordt volgens Rademaker de Ridder nooit ontdekt. Maar het kan dat werknemers zich massaal schuldig maken aan onethisch gedrag en in zo’n geval wordt er door de baas een bedrijfsrechercheur ingeschakeld.

“Mensen gaan rationaliseren: Ach, mijn baas mist dat geld niet.”

Richard Rademaker de Ridder, bedrijfsrechercheur

“Als een werkgever vermoedt dat er veel wordt meegenomen uit het magazijn, dat er geld wordt weggesluisd of dat iemand stiekem aan het werk is voor de concurrent en gevoelige informatie deelt, dan gaan wij op onderzoek uit.”

‘We wroeten niet’

Een bedrijfsrechercheur onderzoekt fraude, corruptie en steekpenningen, doet integriteitsonderzoeken, kijkt naar naar ziekte- en werkverzuim en doet onderzoek bij diefstal, spionage en sabotage. Ook onderzoekt een rechercheur schendingen van het concurrentie-, relatie- en geheimhoudingsbeding en verzamelt hij of zij bewijs voor bijvoorbeeld een juridische procedure. Ook screent de rechercheur toekomstige medewerkers, want een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) stelt volgens Rademaker de Ridder niet veel voor.

De bedrijfsrecherche is objectief, legt hij uit. “We doen aan waarheidsvinding. Werknemers hebben soms het idee dat we gaan zitten wroeten tot we iets vinden, maar we zoeken uit of een klacht klopt. Soms moeten we daarbij inderdaad in de bosjes zitten om de juiste informatie te vinden. Als het gaat om een ongepaste verhouding bijvoorbeeld.”

De meeste bedrijfsfraude gaat digitaal. Zoals een factuur opmaken en die naar je eigen rekening versturen of bonnetjes inleveren die niet kloppen. “Mensen gaan dat rationaliseren. Ze nemen hun man of vrouw uit eten en factureren dat als zakendiner. Ach, mijn baas bij NU.nl mist dat niet, denken ze, die kan dat wel lijden. Maar het is pure fraude en een geldige reden voor ontslag.”


‘Grootste graaiers aan de top’

Fraude door werknemers schaadt het bedrijf. Maar het grootste graaien gebeurt aan de top en werknemers denken vaak niet in de positie te zijn om dat aan te kaarten, meent Rademaker de Ridder. Daarom doet het recherchebedrijf aan preventie. Zo geeft Ethicly trainingen met rollenspellen en hamert het bedrijf op een sfeer met een open communicatie.

“Regel een vertrouwenspersoon, raad ik bedrijven dan aan. Of kondig aan dat er elke maand een controle zal plaatsvinden, zodat werknemers weten dat ze worden gecontroleerd. Je baas aangeven, dat durft niet iedereen. Terwijl zij degenen zijn die de steekpenningen aannemen of samen gaan golfen en daar van alles bekokstoven.”

“Ik kan er een boek over schrijven: een zwembad bouwen in ruil voor een opdracht, familie-etentjes declareren, de ‘secretaresse’ meenemen op zakenreis.”

Directieassistent Regina

Haar uitje met chauffeur vond Regina grappig. Maar wat directeuren doen, is volgens haar gewoon fout. “Ik kan er een boek over schrijven: een zwembad laten bouwen in ruil voor een opdracht, skyboxen die voor werkrelaties zijn voor het gezin gebruiken, familie-etentjes declareren, kranten thuis laten bezorgen, zogenaamd de ‘secretaresse’ meenemen op zakenreis”, vertelt Regina, die elf jaar als directieassistent werkte.

Ineens de recherche aan je bureau

Of je als werknemer bang moet zijn voor een rechercheur aan je bureau? Niemand zal ontdekken dat je potloodjes hebt meegenomen, denkt Rademakers de Ridder. Ook je geroddel over de baas via het communicatiemiddel Slack komt waarschijnlijk nooit aan het licht.

De bedrijfsrecherche mag niet zomaar rondsnuffelen, maar heeft de juiste vergunningen om aan de slag te kunnen. Directeuren mogen al helemaal niet zomaar e-mails lezen, Slack-gesprekken inzien of werktelefoons uitpluizen. “Daar moet je als werkgever absoluut niet aan beginnen. Iemands privégesprekken inzien is echt een laatste redmiddel en moet in verhouding staan tot het delict waar iemand van wordt beschuldigd.”

Toekomstwerkers (Adverteerder)

 

Read More

Jóuw digitale detox is misschien nog wel meer wennen voor je omgeving

Jóuw digitale detox is misschien nog wel meer wennen voor je omgeving

Muziek op de fiets, Facebook in de trein, Whatsapp op de bank – is er nog een moment dat we niet aan ons scherm gekluisterd zitten? NU.nl-redacteur Lisa Peters deed een digital detox. De hele maand oktober gebruikte ze geen sociale media. “Toen ik mijn Whatsapp na 31 dagen weer opende, had ik 1.021 ongelezen berichten.”

“Doe je nog mee?”, appt vriendin Joska de laatste dag van september. Een week eerder stelde ze voor om een maand van sociale media af te stappen. Nu puntje bij paaltje komt, twijfel ik.

“Het komt eigenlijk niet zo goed uit nu”, app ik terug. Ik heb een aantal werkinterviews gepland via WhatsApp met mensen die in het buitenland wonen, ik heb nét een paar leuke matches op Tinder en hoe moet ik dan contact houden met mijn moeder en zusje, die in Groningen wonen?

Ondertussen bedenk ik dat dat natuurlijk het hele punt is: het komt nóóit goed uit. Dat ik het doodeng vind afstand te doen van mijn telefoon, met allerhande smoesjes op de proppen kom, bevestigt vooral dat ik verslaafd ben aan sociale media. En ik ben niet de enige.

Verzonken in een parallel universum

Die dag kijk ik eens om me heen. Onderweg naar huis vanaf de NU.nl-redactie zitten álle dertien treinreizigers in mijn coupé met hun hoofd gebogen, diep verzonken in een parallel universum. Idem dito voor de wachtenden op het aankomstperron. Op het trottoir voor de supermarkt ontwijk ik ternauwernood een voetganger die alleen maar oog heeft voor z’n beeldscherm.

‘s Avonds denk ik er vooral niet te lang over na. Ik ga cold turkey. Een aantal mensen en groepen krijgen een standaardberichtje, ik update mijn profielfoto met een geschreven briefje (zie foto). Dan begint (met trillende vingers) het Grote De-installeren. Het aantal verwijderde apps: zeven.

De komende 31 dagen moet ik het stellen zonder de apps van Tinder, WhatsApp, Instagram, Facebook, Facebook Messenger, Buienradar en NU.nl. Middernacht verstrijkt, oktober is begonnen. Ik zit op de bank en er gebeurt: niks. Ik zet een kop thee, pak de krant er eens bij.

Nu, meer dan een maand later, ben ik vijf inzichten rijker. En is het grote dilemma: zweer ik sociale media voorgoed af of keer ik terug?

Een aantal mensen en groepen krijgen van NU.nl-redacteur Lisa Peters een standaardberichtje en ze updatet haar profielfoto met een geschreven briefje. (Foto: Privécollectie)

Dag 1. Sociale media pakken je als je het minst oplet

Als ik wakker word, grijp ik direct naar m’n telefoon. Nul berichtjes. Dat voelt best lekker. Een paar uur later, als ik nog stééds geen sms’jes en e-mails heb ontvangen, word ik zenuwachtig. Mist niemand me? Waarom hoor ik niks? Hebben ze mijn afscheidsbericht wel gezien? Het eerste (en enige sms’je) van die dag komt van Joska. “Hoe vaak heb jij al WhatsApp willen openen voor een snel berichtje en gedacht: oh nee!”

Veel van mijn socialemediagebruik gebeurt onbewust. Vooral aan het eind van de dag, wanneer mijn concentratie doorgaans het niveau van een theelepel bereikt, schiet mijn duim naar de plek-waar-WhatsApp-ooit-zat. En vervolgens opent Google Maps, die het prominente plekje op het hoofdscherm heeft ingepikt. Op mijn laptop gaan mijn vingers automatisch naar Facebook. Gelukkig ben ik voorbereid: overal uitgelogd.

Dag 3. Verwacht geen wonderen (en soms ook wel)

Die eerste dagen blijven rustig. Ik word niet ge-sms’t, er zijn weinig mensen die bellen en ik heb behalve Joska ook niet echt de behoefte om mensen te spreken. M’n chef belt wel – nogal nors – dat hij wil overleggen over een artikel, en vraagt waarom ik niet meer op WhatsApp bereikbaar ben. Hij vindt het allemaal best, op één voorwaarde: dat ik er een stuk over schrijf. Prima hoor.

Er gebeuren ook onverwachte dingen. Nu ik niet meer op Tinder zit, moet ik het toch van het echte leven hebben. Ik verkondig bij het biertje na mijn wekelijkse dansles dat ik niet meer op de datingapp zit en vraag of ze nog iemand voor me weten. De volgende ochtend heb ik mail van een niet nader te noemen persoon: of ik op date wil. Leuk!

Hoeveel tijd zitten we eigenlijk op onze telefoon?

  • 30 procent van de jongvolwassenen noemt zichzelf telefoonverslaafd, volgens onderzoek van het CBS.
  • Bijna 40 procent van de jongeren zit meer dan drie uur per dag op sociale media (CBS).
  • Per jaar zitten Nederlanders gemiddeld 34 dagen op hun mobiel, blijkt uit onderzoek van telecomaanbieder Simyo.
  • Dat komt neer op twee uur en vijftien minuten per dag.

Dag 8. Ja, je mist dingen (maar je weet toch niet wat)

Ik zit met Joska in een restaurant in Utrecht. Ze is net een week ziek geweest en in de tussentijd heeft sms de rol van haar WhatsApp grotendeels overgenomen. “Maar dan wel zonder alle ruis van die groepen. Elke keer als ik contact met iemand zoek, denk ik eerst: is het echt zo belangrijk dat ik dit nú moet sturen, of kan het ook wachten tot we elkaar spreken?”

Missen we dingen? Vast, maar zalig zijn de onwetenden. “Ik vroeg op WhatsApp of je meer wilde verdienen, maar je reageerde niet. Jammer hè”, pest mijn chef me tijdens de lunch.

Mijn winst is (nog) niet in geld uit te drukken: ik heb al twee boeken uitgelezen, omdat ik niet langer avonden aan mijn telefoon gekluisterd zit. Dat stukje van mijn brein dat altijd weet waar mijn telefoon is en hoe groot de kans is dat er nieuwe berichtjes zijn, is ein-de-lijk wat tot rust gekomen.

Dag 12. Iedereen wil minder sociale media, maar niemand durft

“Wist je dat de gemiddelde tiener per dag de omtrek van anderhalf voetbalveld wegscrolt met z’n duim?”, zegt een vriend terwijl we koffiedrinken. Ik neem zijn woorden gretig voor waarheid aan (en omdat je een goed verhaal niet moet doodchecken, doe ik dat hier ook niet).

Iedereen die ik spreek, is vol bewondering over mijn digital detox. De verslaving, de onrust, de onmogelijkheid om notificaties te negeren en gesprekken onbeantwoord te laten, zijn herkenbaar. En toch durft niemand mee te doen. De gevoelsmatige afhankelijkheid is te groot. Er zijn ook de nodige opgetrokken wenkbrauwen, alsof ik maar een lastpak ben, de alcoholvrije party pooper op de vrijdagmiddagborrel.

Dag 24. Het is voor anderen ook even wennen

De telefoon blijft een groot onderdeel van mijn leven. Ik luister muziek via Spotify, mediteer via Headspace en sinds ik WhatsApploos door het leven ga, check ik obsessief mijn bankapp. Maar er is ook rust. En op lege avonden, als ik me vergeten voel door al mijn vrienden, zit ik tegenwoordig te bellen. De eerste gelukkige ontvangers van een telefoontje van mij namen nog op met een geschrokken “Is er wat aan de hand?”. Inmiddels wordt er enthousiast teruggeklept. En bellen mensen mij zelfs.

Mijn chef is minder enthousiast. Hij vindt dat leven zonder Facebook me belemmert in mijn werk als journalist (toegegeven, Facebook herbergt een schat aan goede verhalen) en ik ben volgens hem niet goed bereikbaar.

“WhatsApp is gewoon de standaard in Nederland. Nu moet ik uit mijn comfortzone omdat jij zo nodig zonder sociale media wil leven. Ik weet niet eens waar mijn sms-app zit!” (Hij herinnerde me er ook aan dat ik ook geen moeite deed voor hem, toen hij een maand zonder Google probeerde te leven).

Dag 31. Terug op sociale media, of toch maar niet?

“Dit is de laatste dag van ons experiment. Wat nu?”, sms’t Joska. Ik heb besloten dat ik Facebook ga verwijderen, dat draagt het minste bij aan mijn levensgeluk. Ook Instagram en Tinder blijven in de prullenbak. Het grote twijfelpunt is WhatsApp.

Ik ben benieuwd wat ik heb gemist en installeer Whatsapp. Mijn telefoon loopt vast als ik de applicatie open. 1.021 ongelezen berichten in 38 chats, zonder dat ik ook maar één woord heb teruggezegd. Ik hak een knoop door.

“Hoi hoi, ik heb besloten sociale media permanent in de ban te doen. Vergeten jullie me niet? Sms of bel!”

 

Read More